Serbia – Drvengrad

Serbia nie plasuje się w czołówce krajów turystycznych Europy. Są jednak miejsca, które przyciągają niczym magnes. Do takich należy Drvengrad.

Drvengrad to miasteczko-skansen serbskiego reżysera, Emira Kusturicy, położone 10 km od granicy z Bośnią. Drewniane miasto składa się z blisko 50 zabudowań. Powstało w 2000 r., jako inscenizacja do filmu „Życie jest cudem” jednego z najpopularniejszych filmów reżysera. Reżyser nadał tradycyjnej serbskiej wiosce nazwę Küstendorf, łącząc w niej swoje przezwisko „Kusta” z niemieckim przyrostkiem „dorf”, oznaczającym „wieś”. Drvengrad, to zaś po serbsku „drewniane miasto”.

W skansenie tylko dwa domy powstały na potrzeby filmu, reszta to autentyczne, ponad 50-letnie zabytki architektury ludowej. Odkupiono je od właścicieli, rozebrano, przeniesiono do Mokrej Gory i ponownie złożono. Pochodzą z terenu Bośni i Hercegowiny oraz wiosek nieopodal Mokrej Gory. Wszystkie gruntownie wyremontowano. Na wystrój wnętrz wpłynął artystyczny duch Anny Petrović-Siljković, malarki z Mokrej Gory.

Od zakończeniu prac nad filmem, Drvengrad żyje nowym życiem. Licznie odwiedzają go turyści, nie tylko zwolennicy twórczości wielkiego reżysera, dla których przygotowano w skansenie ponad sto miejsc noclegowych. Jest cerkiew, galeria, kawiarnia, dwie restauracje, kino oraz dom Emira Kusturicy. A ponadto, ze wzgórza rozpościera się piękny widok na pobliskie góry.

Urocze, drewniane domy, cerkiew z dzwonnicą, bank, sklepy, łaźnia turecka, więzienie, biblioteka, galeria oraz liczne gadżety prosto z planu filmowego, np. czarna wołga, czy różowy cadillac, czynią to miejsce wyjątkowym. Swoje zaszczytne miejsce mają w wiosce „Kusty” Fellini, Bergman czy Bruce Lee, których imieniem nazwano ulice. Często można tu spotkać filmowców, uczestniczących w festiwalu organizowanym w Drvengradzie lub odwiedzających samego mistrza Kusturicę. Wioska rozrasta się i każdego roku pojawiają się nowe ciekawostki.

Sławny reżyser mieszka tam z rodziną i jeżeli nie jest na jakimś festiwalu filmowym, można spotkać go w jednej z knajpek. Ciekawostką jest to, że codziennie o godz. 18 w kinie Underground można obejrzeć film Kusturicy „Zavet” („Zawiść”), który zgodnie z intencją reżysera nie został przeznaczony do normalnej dystrybucji i jest wyświetlany tylko tutaj.

Do miasteczka można dojechać Ósemką Szargańską, zabytkową koleją wąskotorową. Jest to pozostałość po wybudowanej w 1925 roku trasie kolejowej, prowadzącej z Belgradu przez Sarajewo do Dubrownika. W 1974 roku linię zamknięto. W latach 1999-2003 zaczęto ją odbudowywać. Duży wkład w to przedsięwzięcie miał Kusturica. Obecnie kolejka kursuje na trasie Mokra GóraŠargan Vitasi. Miejscowości w linii prostej oddalone są od siebie tylko o 3,5 km, ale kręta trasa kolejki liczy 15,5 kilometra. Na trasie znajdują się 22 tunele. Najdłuższy ma 1666 metrów i nazwany został imieniem króla Aleksandra I. W najbardziej stromym miejscu kolejka wspina się pod kątem 18 stopni. W połowie trasy przejeżdża w pobliżu stacji Golubici i robi pętlę w kształcie ósemki, wpierw górą, a potem dołem. Atrakcją przejazdu jest pokonanie wspomnianych 22 tuneli, pięciu mostów, przy czym różnica wysokości wynosi 300 metrów. Pociąg toczy się powoli stromiznami, pozwalając podziwiać krajobrazy. Co jakiś czas zatrzymuje się na kolejnych stacjach, dając turystom czas na spacer po okolicy, by już po chwili wpaść do kolejnego tunelu. Podczas przejazdu (ok. 2 godz.) podziwia się przepiękne górskie widoki mając nieodparte wrażenie, że jesteśmy częścią filmu ”Zivot je cudo”, którego fabuła rozgrywa się w tym miejscu. Zabytkowa kolejka wąskotorową jest więc jedną z najpopularniejszych atrakcji turystycznych Serbii.

Więcej zdjęć TU

Piękne krajobrazy Serbii można podziwiać opuszczając Drvengrad i kierując na północ, w drodze do Polski. Takim urokliwym miejscem jest kanion rzeki Zachodnia Morawa. Rzeka płynie na północ mocno meandrując. Dolina Morawy oddziela Góry Wschodnioserbskie (na wschodzie) od Dynarskich. Na tym terenie zachowało się wiele cennych, zabytkowych monstyrów. Jednym z nich jest monastyr Blagovestenje. Razem z kościołem poświęconym Zwiastowaniu Najświętszej Maryi Panny (Acatist) pochodzi z XVII wieku. Kościół ma interesującą architekturę. Freski zdobiące go malowano od 1602 do 1632 i zaliczają się do największych osiągnięć w serbskim malarstwie freskowym pierwszej połowy XVII wieku. W starym ikonostasie zachowano ikonę Najświętszej Maryi Panny z Chrystusem, namalowaną przez Mitrophana w 1602 roku. (Mirosław Sznajder)

Emir Kusturica to najbardziej znany reżyser i scenarzysta bałkański, a zarazem jeden z najsłynniejszych i najbardziej oryginalnych współczesnych twórców europejskich. Dwukrotnie nagrodzony Złotą Palmą na Festiwalu Filmowym w Cannes (1985, 199), reżyser głośnego dzieła „Underground”. Urodził się w roku 1954, w Sarajewie.

Tworzy kino pełne pasji, gwałtowne, kipiące od emocji. Uważany jest za twórcę kontrowersyjnego, głównie ze względu na odwagę, z jaką konsekwentnie porusza niewygodne kwestie oraz bezpośredniość w wyrażaniu własnych poglądów i realizowaniu dzieł, będących rozrachunkiem z trudną historią własnego kraju. Umiejętnie potrafi wyważyć w swoich filmach pierwiastki tragiczne i komiczne, co sprawia, że jego dzieła są niezwykle przejmujące. Znany także ze współpracy z kompozytorem Goranem Bregovicem. Kusturica jest również muzykiem; gra na gitarze w zespole No Smoking Orchestra.

W roku 2005 Emir Kusturica przyjął chrzest w obrządku prawosławnym, przybierając imię Nemanja Kusturica.

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s