TURYN

Turyn (Torino) miasto w północno-zachodnich Włoszech, leżące na przedgórzu Alp Zachodnich, przy ujściu rzeki Dora Riparia do Padu.

Patronem stolicy regionu Piemont jest św. Jan Chrzciciel. W III w. p.n.e. zajęty przez Rzymian. W I wieku p.n.e. Rzymianie utworzyli na jego terenie obóz wojskowy. Od 569 stolica longobardzkiego księstwa, następnie do końca XI w. frankijskiego hrabstwa. Od 1046 posiadłość dynastii sabaudzkiej, od 1418 stolica Piemontu. W latach 1536-1562 Turyn był okupowany przez Francuzów. Od 1560 stał się rezydencją hrabiów Sabaudii, a od 1720 stolicą Królestwa Sardynii. W 1798 r. zajęty przez Francuzów, już w 1815 r. zwrócony dynastii sabaudzkiej, stał się głównym ośrodkiem włoskiego ruchu narodowego. W latach 1861-1865 stolica Królestwa Włoch. Po przeniesieniu stolicy do Florencji (1865 r.) utracił znaczenie polityczne. Do XX wieku Turyn pozostał jednak stolicą elit i najważniejszym ośrodkiem kulturalnym kraju. Od drugiej połowy XIX wieku w mieście widoczny jest boom demograficzny, związany z rozwojem przemysłu, w tym przede wszystkim z lokalizacją zakładów FIAT (Fabbrica Italiana Automobili Torinoie).

Po dawnych władcach Turynu pozostały eleganckie barokowe aleje, wyniosłe pałace, bogate kościoły i kolekcje malarstwa. W stolicy Piemontu najbardziej widoczna jest architektura barokowa.

Sercem Turynu jest niewątpliwie Piazza Castello. Plac wytyczono w 1578 roku (jako miejsce organizacji turniejów rycerskich). Jego środek zajmuje Palazzo Madama, powstały na miejscu dawnego zamku obronnego. Najważniejszym elementem placu jest jednak Palazzo Reale – XVI wieczna rezydencja królewska, przez 200 lat należąca do książąt sabaudzkich.

Za Palazzo Reale znajduje się ogromny ogród (Giardini Reali) z budynkami zajmowanymi obecnie przez: Armeria Reale, arsenał z jedną z najbogatszych kolekcji broni na świecie, Gallerię Sabauda i Museo di Antichita.

Obok Palazzo Reale znajduje się Teatro Regio – teatr zbudowany w 1713 roku dla władcy Włoch (wtedy Turyn był stolicą państwa). W tym samym budynku mieści się Biblioteca Reale, w której można zobaczyć m.in. rysunki Leonarda da Vinci i listy Adama Mickiewicza. Biblioteca Reale i Teatro Regio są wpisane na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Niedaleko Palazzo Reale napotykamy katedrę św. Jana, w której jest przechowywany Całun Turyński. Najważniejszy kościół katolicki miasta powstał w latach 1491-1498. Kaplica Świętego Całunu została dobudowana w latach 1668-1694. Jest to jedyna zachowana budowla renesansowa.

Całun (Sindone) ma 113 cm długości i 442 cm szerokości. Budzi bardzo duże emocje. Całun Turyński to jedna z najważniejszych relikwii chrześcijaństwa. Sindone to płótno, którym podobno owinięte było ciało Chrystusa. Całun na co dzień nie jest udostępniony zwiedzającym, przechowywany w przeszklonym pomieszczeniu, odpowiednio zabezpieczony, leży na stole.

Na wzgórzu, we wschodniej części miasta, znajduje się urokliwa Basilica di Superga. Ten XVIII-wieczny barokowy kościół budowany był w latach 1717-1731. Kościół posiada majestatyczne, neoklasycystyczne wejście, które przypomina rzymskie świątynie.

W Turynie, mimo przemysłowego charakteru miasta, zachowało się wiele zabytków, przede wszystkim kościołów i pałaców. Miasto jest głównym ośrodkiem Piemontu i czwartym co do liczby mieszkańców miastem Włoch. Centrum miasta to eleganckie sklepy i ekskluzywne butiki umieszczone głównie przy via Roma. (Mirosław Sznajder)

Więcej zdjęć TU

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s