LOMBARDIA

Lombardia, jeden z największych regionów Włoch. Jego stolicą jest Mediolan. Włochy słyną z największej ilości miejsc wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO (Włochy 51, Polska 14). W samej Lombardii znajdziemy takich miejsc aż siedem.

Odwiedzając ten region oczywiście nie można pominąć Mediolanu. Warto też zwiedzić opactwo w miejscowości Certosa di Pawia oraz Sirmine nad jeziorem Garda.

CERTOSA DI PAVIA

Jednym z najważniejszych, a także najpiękniejszych kompleksów klasztornych w całych Włoszech jest Certosa di Pavia.

Klasztor zbudowano dla zakonu kartuzów. Budowa rozpoczęto 17 sierpnia 1396 r. Kościół, który miał być mauzoleum dynastii diuków Mediolanu został zaprojektowany jako ogromna budowla z trzema nawami. Budowę naw w stylu gotyckim zakończono w 1465 r. W międzyczasie we Włoszech zaznaczył się silny wpływ renesansu, więc reszta kościoła z łukowatymi galeriami, kopułą i krużgankami została zaprojektowana na nowo. 3 maja 1497 r. kościół został konsekrowany.

Kartuzi byli zobligowani do tego, aby przeznaczać część zysku z dochodów (pól, posiadłości i innych) na kontynuację budowy. Nawet wtedy, gdy została zakończona mnisi przeznaczali ogromne sumy na dodatkowe elementy dekoracyjne, dlatego w klasztorze znalazły się dzieła sztuki przynajmniej z czterech wieków (XV-XVIII).

Mnisi kartuscy zostali usunięci z klasztoru w 1782 r. przez cesarza Józefa II Habsburga, który skonfiskował dobra wszystkich zakonów kontemplacyjnych w granicach swego państwa. Klasztor przeszedł w 1784 r. w ręce cystersów. W 1810 został zamknięty. W 1843 r. kartuzi powrócili w to miejsce. Od 1866 r. klasztor został uznany za zabytek stanowiący dziedzictwo narodowe, skutkiem czego było jego upaństwowienie, razem zresztą z innymi dobrami kościelnymi, celem pokrycia deficytu publicznego. Do 1880 r. kartuzi zamieszkiwali jeszcze w klasztorze. Obecnie przebywają tam cystersi, którzy przybyli tu w 1968 r.

Do klasztoru prowadzi szeroka aleja i już z daleka widać wyniosłą budowlę mnichów. Zdjęcia obiektów można robić tylko na zewnątrz, ale i tu widać, że duchowni przez wieki nie szczędzili  nakładów na najlepszych mistrzów sztuki, aby wzbogacić budowlę.

Fasada kościoła wygląda tak, jakby wzniesiono ją z poustawianych prostokątów. Jej wystrój jest imponujący. Zbudowano ją ze szlachetnego tworzywa, jakim jest marmur. Bez większej przesady fasadę można określić jako muzeum rzeźb pod gołym niebem.

Wiele ozdób, autorstwa znanych artystów, można znaleźć także w dużym krużganku, dł. 125 m i szerokości ok. 100. Wychodzą nań cele (domki) dla 24 mnichów. Każda z nich składa się z trzech pomieszczeń i ogródka. Obok wejścia do celi, oznaczonej jedną z liter alfabetu, umieszczony jest niewielki otwór, przez który mnich w dni powszednie, kiedy obowiązywała zasada samotności, otrzymywał posiłek. Na posiłki wspólnotowe w refektarzu zakonnicy zbierali się tylko w dni świąteczne.

Certosa di Pavia, według przewodnika Pascala to renesansowa perła Lombardii, a nawet największe arcydzieło architektury w Italii.

 Więcej zdjęć TU

SIRMIONE

Od I w. p.n.e. Jezioro Garda, w tym obszar półwyspu Sirmione, były ulubionym miejscem wypoczynku bogatych mieszkańców Werony, wtedy ważnego w regionie ośrodka rzymskiego. Popularność zawdzięczał termalnym wodom siarkowym, mającym silne właściwości lecznicze. Sławę tę ma do dziś.

Jezioro Garda, nad którym leży Sirmione, a dokładnie na półwysep o tej samej nazwie, ma długość 55 kilometrów. Szerokość jest rożna, od 4 do 12. Podobno ma najczystszą wodę spośród wszystkich jezior włoskich.

Od IV do V w. w Sirmione znajdowała się twierdza broniąca południowego brzegu jeziora. W XIII w. miasteczko znalazło się we władaniu rodziny Scaligerich, rządzących nim z pobliskiej Werony. Z tego okresu pochodzi zamek Rocca Scaligera, który odgrywał rolę militarną do XVI w.

Rocca, jest jednym z najlepiej zachowanych włoskich zamków. Ze wszystkich stron otacza go woda. Budowlę wzniesiono w XIII wieku na resztkach fortyfikacji sięgających czasów rzymskich. Najbardziej charakterystyczne są średniowieczne merlony, trzy wieże oraz baszta wysoka na 47 m. W XVI wieku twierdza zaczęła tracić swoje strategiczne znaczenie na rzecz cytadeli w Peschiera del Garda. W czasach dominacji francuskiej, a potem austriackiej pełniła funkcję garnizonu, zaś po zjednoczeniu Włoch przeszła na własność nowo utworzonego państwa. Zamek nigdy nie był rezydencją, dlatego też elementy dekoracji architektonicznej właściwie nie istnieją.

Sirmione leży w pobliżu miejscowości Garda, od której pochodzi nazwa polodowcowego zbiornika czystej wody. Miasteczko podobnie jak większość miejscowości regionu ma wiele średniowiecznych budowli. Wśród pięknych ogrodów spotyka się także stare pensjonaty i rezydencje arystokracji. W jednej z nich, cytrynowo-żółtym domu otoczonym zielenią drzew Via Catullo, stojącym niemal w samym sercu półwyspu, będącym letnią rezydencją włoskiego przedsiębiorcy, przez kilka lat mieszkała jego żona, gwiazda opery Maria Callas.

Sirmione to labirynt wąskich uliczek i placów, w wielu miejscach wąskich na tyle, że aż dziw, iż mogą po nich jeździć samochody. Miasteczko jest bardzo sympatyczne. Są w nim 2 kościoły – San Pietro in Mavino z czasów królów Longobardzkich oraz Santa Maria Maggiore z pocz. XV w. Spacerując wzdłuż brzegu jeziora, w kierunku końca cypla, można dotrzeć do Grotte di Catullo, rzymskich budowli, przy których nadal trwają prace archeologiczne. (Mirosław Sznajder)

Więcej zdjęć Sirmione TU

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s